Wyrok Sądu Pracy

I C 1234/20

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 15 listopada 2023 r.

Sąd Rejonowy w Warszawie Wydział X Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: Anna Kowalska Ławnicy: Jan Nowak, Maria Wiśniewska Protokolant: Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2023 r. w Warszawie sprawy z powództwa Joanny Malinowskiej przeciwko Szkoła Podstawowa nr 10 w Warszawie o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne

Przywraca powódkę Joannę Malinowską do pracy w pozwanej Szkole Podstawowej nr 10 w Warszawie na poprzednich warunkach;

/-/ Anna Kowalska /-/ Jan Nowak /-/ Maria Wiśniewska

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 10 września 2023 r. Joanna Malinowska (powódka) wystąpiła przeciwko Szkole Podstawowej nr 10 w Warszawie (pozwanej) z pozwem o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia z dnia 31 sierpnia 2023 r.

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, że w dniu 15 września 2023 r. powódka złożyła wniosek o przeniesienie w stan nieczynny. Pozwana uwzględniła ten wniosek. Na marginesie pozwana wskazała, że istniały merytoryczne przesłanki do zwolnienia jednego nauczyciela języka angielskiego (zmniejszenie liczby uczniów i oddziałów), a według zastosowanych obiektywnych kryteriów uzasadnione było zwolnienie właśnie powódki.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka pracowała u pozwanej od 1 września 2003 r. - jako nauczyciel najpierw języka angielskiego, a następnie języka niemieckiego; była także wychowawcą klasy.

bezsporne, dowód: akta osobowe powódki - przy aktach sprawy

W czerwcu 2022 r. u pozwanej odbył się konkurs na stanowisko dyrektora szkoły; o stanowisko to ubiegali się: powódka, Piotr Kowalski i Ewa Wiśniewska. Ostatecznie dyrektorem został Piotr Kowalski.

W lipcu 2022 r. miało miejsce takie wydarzenie, że powódka prosiła o wystawienie jej oceny zawodowej. Ówczesny dyrektor pozwanej nie przygotował tej oceny w terminie i poinformował powódkę, że uczyni to z miesięcznym opóźnieniem. Powódka poskarżyła się na takie postępowanie dyrektora do Kuratorium Oświaty.

W sierpniu 2022 r. powódka dowiedziała się od woźnego szkolnego Adama Nowaka, że uczniowie szkoły wygrali nagrodę w konkursie plastycznym. Nagroda ta została jednak zdeponowana w gabinecie dyrektora, a nie w sekretariacie. Woźny radził powódce, by zwróciła uwagę, czy nagroda zostanie przekazany Piotrowi Kowalskiemu (nowemu dyrektorowi) przez odchodzącego dyrektora. Powódka zwróciła uwagę Piotrowi Kowalskiemu, aby skontrolował, czy zdano mu wzmiankowaną nagrodę. Okazało się, że sprawa została załatwiona należycie - nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości.

dowód: zeznania stron: powódki - k. 20, pozwanej (Piotr Kowalski) - k. 50, (Ewa Wiśniewska) - k. 70,

W styczniu 2023 r. Piotr Kowalski stwierdził, że konieczna będzie redukcja godzin nauki języka niemieckiego. Po pierwsze wynikało to ze zmniejszenia liczby klas, a po wtóre z oczekiwania rodziców, aby językiem priorytetowym stał się język hiszpański i aby zwiększyć liczbę godzin nauczania tego języka, kosztem zmniejszenia liczby godzin nauki języka niemieckiego.

W roku szkolnym 2022/2023 uczniowie pierwszych klas szkoły podstawowej mieli po 2 godziny języka niemieckiego tygodniowo, uczniowie drugich klas szkoły podstawowej po 3 godziny języka niemieckiego tygodniowo, a uczniowie trzecich klas szkoły podstawowej po 4 godziny języka niemieckiego tygodniowo. W klasach, w których było powyżej 25 uczniów lekcje języka niemieckiego odbywały się z podziałem na grupy. Wszystkie klasy czwarte, piąte i szóste miały po 2 godziny języka niemieckiego tygodniowo. W sumie, w roku szkolnym 2022/2023 prowadzono 20 lekcji języka niemieckiego tygodniowo.

Od roku szkolnego 2023/2024 nowo tworzone klasy pierwsze mają po 2 godziny języka niemieckiego tygodniowo i po 2 godziny języka hiszpańskiego tygodniowo. Klasy, dla których dotąd językiem podstawowym był język niemiecki, kończą naukę z tym językiem jako językiem podstawowym, według cyklu nauczania przedstawionego w poprzednim akapicie. Natomiast nowo tworzone klasy mają po 1 godzinie języka niemieckiego tygodniowo w klasach drugich i trzecich oraz 2 godziny języka niemieckiego tygodniowo w klasie czwartej, a nadto po 2 godziny języka hiszpańskiego tygodniowo w klasach pierwszych, drugich i trzecich. W sumie, w roku szkolnym 2023/2024 prowadzono 15 lekcji języka niemieckiego tygodniowo.

Do roku szkolnego 2022/2023 lekcje języka hiszpańskiego odbywały się z puli tzw. godzin dyrektorskich. Od kolejnego roku szkolnego z puli godzin dyrektorskich pokrywane są lekcje języka francuskiego.

W roku szkolnym 2022/2023 powódka prowadziła 18 lekcji języka niemieckiego + 1 lekcję wychowawczą + 2 lekcje języka angielskiego dla początkujących. Natomiast druga nauczycielka języka niemieckiego Ewa Wiśniewska prowadziła 15 lekcji języka niemieckiego.

W roku szkolnym 2023/2024, po przeniesieniu powódki w stan nieczynny, Ewa Wiśniewska prowadziła 12 lekcji języka niemieckiego + 1 lekcję wychowawczą + 1 lekcję języka francuskiego (dodatkowa lekcja dla ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi). Dodatkowo nowo przyjęta do pracy nauczycielka Anna Nowak prowadziła 10 lekcje języka niemieckiego + 2 lekcje języka francuskiego dla początkujących.

W roku szkolnym 2024/2025 Ewa Wiśniewska prowadzi 10 lekcji języka niemieckiego (wszystkie lekcje języka niemieckiego odbywające się w szkole) + 1 lekcję wychowawczą + 1 lekcję języka francuskiego + 1 lekcję języka hiszpańskiego.

dowód: zeznania pozwanej (Piotr Kowalski) - k. 50, zestawienie - k. 80

Piotr Kowalski biorąc pod uwagę planowane zmiany w zakresie nauki języków (mniej lekcji języka niemieckiego, więcej języka hiszpańskiego), stwierdził, że trzeba będzie zwolnić jedną z nauczycielek języka niemieckiego. Wobec tego zaproponował Ewie Wiśniewskiej przejście na wcześniejszą emeryturę, do której miała ona już prawo. Ewa Wiśniewska już pod koniec lipca 2023 r. oświadczyła, że nie chce skorzystać z tej możliwości i chciałaby pracować dalej. Dnia 1 sierpnia 2023 r. Ewa Wiśniewska złożyła pismo, w którym potwierdziła, że chce nadal pracować.

dowód: zeznania pozwanej (Piotr Kowalski) - k. 50, pismo Ewa Wiśniewska do dyrektora pozwanej - akta osobowe Ewa Wiśniewska, przy aktach sprawy

Po odmowie Ewy Wiśniewskiej przejścia na wcześniejszą emeryturę, dyrektor stanął przed koniecznością doboru jednej z nauczycielek języka niemieckiego do zwolnienia w trybie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. 2018.967; dalej: KN). Kryteria jakie dyrektor pozwanej przyjął przy doborze osoby do zwolnienia były następujące: kwalifikacje, osiągnięcia, efekty pracy, etyka zawodowa.

Powódka: - ukończyła studia magisterskie w zakresie filologii germańskiej (Uniwersytet Warszawski), studia podyplomowe w zakresie filologii angielskiej (Uniwersytet Jagielloński), studia podyplomowe w zakresie pedagogiki (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego), - w latach 2005-2007 uczestniczyła w dwuletnim kursie kwalifikacyjnym dla nauczycieli języka niemieckiego i angielskiego organizowanym przez Kuratorium Oświaty, ponadto w latach 2010-2012 uczestniczyła w trzyletnim kursie kwalifikacyjnym dla nauczycieli języka hiszpańskiego organizowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, - jest autorką programu nauczania języka niemieckiego dla szkół podstawowych, zatwierdzonego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, 3 publikacji naukowych (Języki obce w szkole, Nowa Pedagogika, Edukacja i Dialog) oraz 5 artykułów w czasopiśmie "Nauczyciel", - brała udział w: (2015) Konferencji dla nauczycieli języka niemieckiego, prezentując swoje doświadczenia z wdrażania autorskiego programu nauczania, (2017) Sympozjum Nauczycieli Języków Obcych, prezentując swoje osiągnięcia, (2019) Konferencji w Berlinie, prezentując swój autorski projekt edukacyjny dla uczniów, - od 2010 r. współpracowała z Goethe Institut, - wypromowała 3 laureatów olimpiady języka niemieckiego (I miejsce) i 2 finalistów konkursu języka angielskiego (II i III miejsce), - przygotowała i wystawiła z uczniami 3 przedstawienia w języku niemieckim: (2018) w Warszawie na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym dla nauczycieli języka niemieckiego, (2019) z okazji Dnia Języków Obcych, (2020) w dniu 20 maja z okazji Dnia Europy, - otrzymała w latach 2015-2017 nagrodę Dyrektora Szkoły; nadto w 2018 otrzymała nagrodę Kuratora Oświaty za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej, - w 2021 r. otrzymała bardzo dobrą ocenę pracy (art. 6a ust. 1 KN), - dnia 15 września 2015 r. uzyskała stopień nauczyciela dyplomowanego, - w dniu 31 sierpnia 2023 r. nie miała prawa do wcześniejszej emerytury.

Ewa Wiśniewska: - ukończyła studia magisterskie w zakresie filologii germańskiej (Uniwersytet Wrocławski), nie ukończyła żadnych studiów podyplomowych, - w 2008 r. ukończyła roczny kurs kwalifikacyjny w zakresie nauczania języka niemieckiego jako obcego, - nie miała publikacji naukowych, ani w prasie, - nie współpracowała z Goethe Institut, - wypromowała 1 finalistę olimpiady języka niemieckiego, - otrzymała w 2019 r. nagrodę Dyrektora Szkoły za dobre osiągnięcia w pracy dydaktycznej - w 2022 r. otrzymała dobrą ocenę pracy (art. 6a ust. 1 KN), - w 2018 r. otrzymała stopień nauczyciela mianowanego, - w dniu 31 sierpnia 2023 r. miała prawo do wcześniejszej emerytury.

dowód: zeznania świadka Janina Nowak - k. 30, zeznania stron: powódki - k. 20, pozwanej (Piotr Kowalski) - k. 50, (Ewa Wiśniewska) - k. 70, dokumenty w aktach osobowych powódki i Ewa Wiśniewska - przy aktach sprawy

Janina Nowak, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 5, z którym współpracowała powódka, obserwowała na jej prośbę jej lekcje. Świadek Janina Nowak odniosła z tych lekcji jak najlepsze wrażenie, odbiegały one in plus, powódka potrafiła zainteresować dzieci tematem, pobudzić ich kreatywność, wszyscy uczniowie mieli możliwość aktywnie włączyć się w lekcje, byli zmotywowani do pracy. Klasa, w której odbywały się lekcje była przygotowana, poprzez rozmieszczenie pomocy dydaktycznych w sposób sprzyjający do nauki. Świadek współpracowała również z innymi nauczycielami języka niemieckiego (chociaż nie z Ewą Wiśniewską) i na tym tle wysoko oceniała kompetencje powódki.

dowód: zeznania świadka Janina Nowak - k. 30

Jeśli chodzi o ocenę jakości pracy powódki przez uczniów i ich rodziców, to wyrażano zarówno oceny pozytywne, wręcz entuzjastyczne, jak i zgłaszano zastrzeżenia. Zastrzeżenia te nie pojawiały się jednak na forum Rady Rodziców, gdzie negatywnie oceniano pracę innego nauczyciela (języka angielskiego), ostatecznie na skutek interwencji rodziców odwołanego. Powódka bardzo dobrze współpracowała z rodzicami swych uczniów w sprawach wychowawczych, nie występowały tutaj żadne konflikty.

dowód: zeznania świadków: Marek Kwiatkowski - k. 40, Anna Zielińska - k. 60, zeznania powódki - k. 20, pismo Rady Rodziców z dnia 15 maja 2023 r. - k. 90

Powódka nie miała żadnych konfliktów z dyrektorem Piotrem Kowalskim ani innymi nauczycielami, poza konfliktem z Ewą Wiśniewską. Obie nauczycielki były skonfliktowane - tłem konfliktu było z jednej strony zazdrość o wspólnego partnera, a z drugiej strony zazdrość o osiągnięcia zawodowe powódki.

dowód: zeznania stron: powódki - k. 20, pozwanej (Piotr Kowalski) - k. 50, (Ewa Wiśniewska) - k. 70,

W sierpniu 2023 r. pozwana przeprowadziła konsultacje ze związkami zawodowymi, poprzedzające wypowiedzenie umowy o pracę. Związki zawodowe nie zgłosiły zastrzeżeń wobec zamiaru zwolnienia powódki.

dowód: pisma pozwanej do związków zawodowych - k. 100 i 110

W dniu 31 sierpnia 2023 r. dyrektor pozwanej szkoły Piotr Kowalski wręczył powódce pismo rozwiązujące z nią stosunek pracy za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, ze skutkiem na dzień 30 listopada 2023 r. Podstawą prawną wypowiedzenia był art. 20 ust. 1 pkt 2 KN. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano zmianę planów nauczania uniemożliwiającą zatrudnianie powódki w pełnym wymiarze zajęć. W piśmie wypowiadającym umowę o pracę zawarto pouczenie o możliwości złożenia wniosku o przeniesienie w stan nieczynny.

dowód: wypowiedzenie - k. 120

W dniu 10 września 2023 r. powódka złożyła pozew - odwołanie od wypowiedzenia, inicjując niniejszy proces. W dniu 15 września 2023 r. powódka złożyła pozwanej wniosek o przeniesienie w stan nieczynny. W dniu 20 września 2023 r. dyrektor pozwanej przeniósł powódkę w stan nieczynny na okres od dnia 1 grudnia 2023 r. do dnia 31 sierpnia 2024 r. Pismem z dnia 25 września 2023 r. powódka cofnęła wniosek o przejście w stan nieczynny. Dyrektor pozwanej nie wyraził zgody na cofnięcie wniosku przez powódkę.

dowód: korespondencja stron dotycząca przeniesienia powódki w stan nieczynny - k. 130

W dniach 10 i 17 września 2023 r. odbyły się dwa zebrania rodziców klasy 8a, w której powódka była wówczas wychowawczynią. Nadto w dniu 20 września 2023 r. odbyła się Rada Pedagogiczna. Podczas wszystkich tych zebrań poruszano kwestię zwolnienia powódki. W trakcie zebrań rodzice wyrażali życzenie, aby powódka pozostała wychowawczynią i nauczycielką języka niemieckiego ich dzieci. Rodzice podnosili, że odejście powódki wiązałoby się z kolejną już zmianą wychowawcy klasy. Byłoby to szczególnie niekorzystne biorąc pod uwagę fakt, że w kolejnym roku uczniowie kończyli szkołę i mieli zdawać egzaminy ósmoklasisty.

Podczas zebrania dnia 17 września 2023 r. dyrektor pozwanej przedstawił powódce propozycję prowadzenia części lekcji i wychowawstwa w klasie 7b, przy czym powódka mogłaby uzupełnić etat w innych szkołach. Powódka stanowczo odrzuciła tę propozycję. Reakcja powódki sprawiła, że rodzice, dotąd zdecydowanie popierający ją w staraniach o zachowanie pracy podzielili się - odtąd już tylko część rodziców popierała działania powódki. W okresie po wypowiedzeniu z dnia 31 sierpnia 2023 r. powódka z pomocą rodziców podjęła szereg działań zmierzających do zachowania pracy i zgromadzenia dowodów na potrzeby wszczętego procesu sądowego. Działania te obejmowały: pisanie listów otwartych podpisywanych następnie przez rodziców, interwencje i skargi w sprawie Kuratorium Oświaty, spotkania z Rzecznikiem Praw Dziecka Markiem Kowalskim, apele do rodziców, rozmowy w sprawie z mediami, a w późniejszym okresie także m. in. zachęcanie byłych uczniów powódki do nauki języka niemieckiego byłych uczniów powódki, by ocenili jakość pracy kolejnych nauczycieli.

dowód: zeznania świadków: Marek Kwiatkowski - k. 40, Anna Zielińska - k. 60, zeznania stron: powódki - k. 20, pozwanej (Piotr Kowalski) - k. 50, protokół z posiedzenia Rady Pedagogicznej z dnia 20 września 2023 r. - k. 140, protokoły zebrań rodziców z dnia 10 i 17 września 2023 r. - k. 150, protokół Rady Rodziców z dnia 1 października 2023 r. - k. 160, pisma powódki do mediów - k. 170, artykuły prasowe - k. 180, oświadczenia rodziców - k. 190, pismo powódki do Rzecznika Praw Dziecka - k. 200, pismo Marek Kowalski do Kuratorium Oświaty - k. 210, pismo Rady Rodziców do Kuratorium Oświaty - k. 220, pisma powódki do Kuratorium Oświaty - k. 230, pisma powódki do mediów - k. 240, oświadczenie byłych uczniów powódki - k. 250, pismo powódki do Marek Kowalski - k. 260, pismo członków Rady Rodziców do powódki - k. 270, pismo rodziców do Kuratorium Oświaty z dnia 20 października 2023 r. - przy aktach sprawy

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: - zeznań świadków - Janina Nowak - k. 30, - Marek Kwiatkowski - k. 40, - Anna Zielińska - k. 60, - zeznań stron: - powódki - k. 20, - pozwanej: - Piotr Kowalski - k. 50, - Ewa Wiśniewska - k. 70, - dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym akt osobowych powódki i Ewa Wiśniewska

Zeznaniom świadków i stron Sąd dał wiarę w przeważającym zakresie, poza tą częścią zeznań, która dotyczyła ocen umiejętności dydaktycznych powódki i jakości jej pracy w porównaniu z pracą Ewy Wiśniewskiej - o czym w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków i stron dotyczące kwalifikacji i osiągnięć powódki oraz tego, czy była osobą konfliktową przed dniem 31 sierpnia 2023 r., były logiczne i spójne, a nadto zgodne zarówno ze sobą nawzajem, jak i z dokumentami zgromadzonymi w aktach sprawy. Z tych zeznań i dokumentów wyłania się obraz powódki jako osoby bardzo zaangażowanej w pracę - zarówno jeśli idzie o podnoszenie własnych kwalifikacji (por. udział w kursach kwalifikacyjnych i studiach podyplomowych oraz współpraca z Goethe Institut, dzielenie się doświadczeniem z innymi nauczycielami (por. udział powódki w konferencjach, na których prezentowała swe osiągnięcia), jak i przekazywanie wiedzy uczniom i rozwijanie ich zainteresowań (por. laureaci olimpiad i wysoki odsetek udziału uczniów w konkursach przedmiotowych). W porównaniu z pracą i osiągnięciami powódki, Ewa Wiśniewska jawi się jako osoba zdecydowanie mniej aktywna, wręcz bierna, zwłaszcza w zakresie rozwoju umiejętności dydaktycznych (por. brak studiów podyplomowych, znacznie mniejsza liczba laureatów i finalistów konkursów przedmiotowych, brak współpracy z Goethe Institut).

Z zeznań świadków i stron wynikało również jednoznacznie, że przed dniem 31 sierpnia 2023 r. powódka nie była osobą konfliktową - z rodzicami współpracowała bardzo dobrze, brak również jakichkolwiek dowodów na konflikty powódki z nauczycielami, poza Ewą Wiśniewską. Sąd pragnie zdecydowanie podkreślić, że absolutnie uzasadnione były reakcje pozwanej, zawiadamiające powódki w momencie objęcia stanowiska nowego dyrektora o sprawie zaginionej nagrody (por. zeznania Piotr Kowalski - k. 50) oraz w momencie otrzymania od poprzedniego dyrektora prośby o przedstawienie oceny zawodowej (por. zeznania Joanna Malinowska - k. 20). Działanie powódki w sprawie zaginionej nagrody można równie dobrze ocenić pozytywnie jako wyraz troski o mienie szkoły - gdyby powódka nie powiadomiła Piotr Kowalski konieczności wyjaśnienia tej sprawy, to obecnie pozwana mogłaby postawić powódce zarzut braku dbałości o mienie szkoły. Natomiast, jeśli idzie o ocenę zawodową, to przecież niewłaściwym działaniem było zachowanie poprzedniego dyrektora, który nie sporządził w terminie oceny powódki i dopiero deklarował to uczynić z miesięcznym opóźnieniem. Trudno zatem dziwić się powódce, że skarżyła się do przełożonego dyrektora. Jeśli idzie o ocenę umiejętności dydaktycznych i jakości pracy powódki, to Sąd uważa, że rodzice nie wskazywali na brak umiejętności dydaktycznych powódki, a jej pracę dydaktyczną oceniali różnie - część rodziców była zadowolona z poziomu nauki języka niemieckiego, a część nie. Można powiedzieć, że jest to sytuacja normalna - wprost trudno sobie wyobrazić takiego nauczyciela, z którego pracy wszyscy byliby zadowoleni. Istotne jednak, że mimo zastrzeżeń, na zebraniach w wrześniu 2023 r. rodzice opowiedzieli się za tym, by powódka pozostała wychowawczynią i nauczycielką ich dzieci. Zdaniem Sądu niewiarygodne były zeznania świadków i pozwanej odnośnie lepszego przygotowania merytorycznego uczniów Ewy Wiśniewskiej w porównaniu z uczniami Joanny Malinowskiej. Pozwana przyznała, że nie przeprowadziła żadnych testów porównawczych z tym zakresie - uczniów obu nauczycielek nie poddano badaniom, które obiektywnie pozwoliłyby ocenić poziom ich wiedzy przedmiotowej. W tej sytuacji twierdzenia pozwanej o lepszym przygotowaniu uczniów Ewy Wiśniewskiej w porównaniu z uczniami Joanny Malinowskiej opierały się jedynie na zeznaniach pozwanej - w ocenie Sądu niewiarygodnych. Strony pozostają w sporze sądowym od 10 września 2023 r. i są obecnie silnie skonfliktowane. Sąd uznał, że zeznania składane przez strony i świadków były w takim stopniu naznaczone ich zaangażowaniem w trwający konflikt, że nie sposób uznać ich za wiarygodny dowód - chyba, że były to zeznania zgodne lub potwierdzone w dokumentach sporządzonych przed dniem 31 sierpnia 2023 r. Zasada ta dotyczy w szczególności kwestii tak delikatnej, jak ocena, który uczeń jest lepszy. Kwestię tego rodzaju można obiektywnie i rzetelnie ocenić jedynie na podstawie wyników z egzaminów zewnętrznych uczniów - jak o tym wspomniała Janina Nowak (k. 30). Wobec tego, Sąd uznał, że pozwana nie wykazała, aby powódka przygotowywała uczniów gorzej niż Ewa Wiśniewska. Jeśli idzie o to, która nauczycielka lepiej radziła sobie w sprawach wychowawczych, to zdaniem Sądu możliwe jest, że powódka była nauczycielem nieco mniej surowym niż Ewa Wiśniewska i pozwalała uczniom na więcej swobody. Jednak okoliczność ta nie powinna sama przez się przemawiać przeciwko kompetencjom i umiejętnościom dydaktycznym powódki. Z pedagogicznego punktu widzenia pozwalanie uczniom w wieku 13 lat na nieco więcej swobody może być bardziej korzystne niż działanie Ewy Wiśniewskiej „o żelaznej ręce z punktu widzenia ucznia” (por. zeznania pozwanej (Ewa Wiśniewska) - k. 70).

Dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy Sąd dał wiarę bezspornie w całości, albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, w granicach przyznanych im kompetencji, a nadto ich treść i autentyczność nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się zasadne.

(Rozważania)

Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 2 KN, dyrektor szkoły w razie w razie zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby etatów w szkole lub zmian planu nauczania uniemożliwiających dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć rozwiązuje z nim stosunek pracy lub, na wniosek nauczyciela, przenosi go w stan nieczynny. W niniejszej sprawie dyrektor szkoły, najpierw dnia 31 sierpnia 2023 r. wypowiedział powódce stosunek pracy, a następnie na jej wniosek z dnia 15 września 2023 r., decyzją z dnia 20 września 2023 r. przeniósł ją w stan nieczynny. Zarówno oświadczenie pozwanej o wypowiedzeniu powódce stosunku pracy, jak i wniosek powódki o przeniesienie w stan nieczynny, nie mogły być skutecznie cofnięte bez zgody drugiej strony (por. art. 61 k.c. a contrario w zw. z art. 30 kp). Pozwana nigdy nie cofnęła wypowiedzenia z dnia 31 sierpnia 2023 r., twierdząc, że wobec przeniesienia powódki w stan nieczynny wypowiedzenie to stało się bezprzedmiotowe. Natomiast powódka dnia 25 września 2023 r. cofnęła wniosek o przeniesienie w stan nieczynny, na co jednak pozwana pismem z dnia 28 września 2023 r. nie wyraziła zgody. W ocenie Sądu brak podstaw by kwestionować skuteczność prawną oświadczenia woli - wniosku powódki z dnia 15 września 2023 r. Sąd nie dał wiary tłumaczeniom powódki, jakoby złożenie tego wniosku było wymuszone, podyktowane jej ówczesnym stanem emocjonalnym i presją otoczenia. Powódka podejmowała wówczas szereg racjonalnych działań zmierzających do zachowania pracy - złożyła pozew do sądu, pisała do różnych osób i instytucji, uczestniczyła w zebraniach rodziców i Radzie Pedagogicznej. Również cofając wniosek o przeniesienie w stan nieczynny w dniu 25 września 2023 r., czyli już po upływie kilku dni od złożenia wniosku, powódka nie powoływała się nie na żadną wadę swego oświadczenia woli. Cofnięcie wniosku o przeniesienie w stan nieczynny jawi się tutaj jako działanie w ramach wyboru strategii prowadzenia procesu. Składając zeznania powódka tłumaczyła złożenie wniosku o przeniesienie w stan nieczynny nadzieją na to, że znajdą się dla niej jakieś godziny i że będzie mogła wrócić do pracy. Poza tym powódka wiedziała, że w czasie stanu nieczynnego będzie miała wypłacane wynagrodzenie (por. zeznania powódki - k. 20). Cytowane fragmenty wskazują, że działanie powódki było racjonalne - z jednej strony dążyła do wydłużenia okresu swego zatrudnienia (o czas pobytu w stanie nieczynnym), a z drugiej strony wniosła powództwo o przywrócenie do pracy, by zaskarżyć decyzję pozwanej o zamiarze zwolnienia w jakimkolwiek trybie i wrócić do pracy